|
Ook PNP-leider voor complete schuldsanering |
|
|
WILLEMSTAD (19-10-07) - 'We blijven in de wandelgangen wel balletjes opwerpen, maar eerlijk is eerlijk, wij hebben het zelf geweigerd', zei minister van Financiën Ersilia de Lannooy (PNP) gisteren tijdens de wekelijkse persconferentie van de ministerraad over de mogelijkheid om de schulden van Land en eilanden geheel kwijt te schelden, aldus de Amigoe.
'De eilanden hebben echter anders gekozen', zegt De Lannooy.
De kans dat het voorstel weer op tafel komt in Nederland, acht zij klein. 'Vergeet niet dat er inmiddels een andere regering in Nederland zit, dat ook Nederland armoede en problemen kent en zal protesteren.' Formeel staat het plan-Tromp dan ook niet op de agenda.
De Lannooy is van mening dat het 100 procentssaneringsplan van Centrale Bank-president Emsley Tromp de beste optie was. 'Dan waren we echt met een schone lei de nieuwe staatkundige structuur ingegaan en hadden we nu veel minder discussies gehad.'
Gisteren brak Tromp opnieuw een lans voor complete sanering. Maar, zo zei hij, er is helaas gekozen voor 'kortetermijnsucces' om maar niet te komen aan de leningsbevoegheid. In het plan-Tromp zouden de overheden niet langer kunnen lenen en dus ook geen nieuwe schuld meer kunnen opbouwen.
De Lannooy haalde het plan-Tromp gisteren aan naar aanleiding van een aantal knelpunten die zij noemde. Voor 31 oktober moet duidelijkheid komen over deze knelpunten op het gebied van financiën die naar voren zijn gekomen tijdens het overleg in Nederland, zei de minister gisteren. Het belangrijkste knelpunt is een interpretatieverschil over de collectieve sector.
Nederland beschouwt bijvoorbeeld de inkomsten van de Sociale Verzekeringsbank (SVB) als inkomsten van het Land. Ook wordt de schuld van het Land aan de SVB als een schuld van het Land aan zichzelf beschouwd, die niet meegenomen hoeft te worden in de schuldovername. Dit kan uiteindelijk 700 miljoen gulden schelen. De Lannooy zegt dat het Land in 2001 een schuld van 337 miljoen gulden aan de SVB had. De SVB heeft in 2002 voor dit bedrag obligaties ontvangen. Nederland ziet dit als een schuld van het Land aan het Land, en zal dit dan ook niet meenemen in de vaststelling van de schuld tot 31 december 2005.
Ook de inkomsten van de SVB worden als inkomsten van het Land gezien, terwijl ongeacht de afdragingen van premieplichtigen, het Land een betalingsverplichting heeft aan de SVB. Hetzelfde doet zich ook voor op eilandsniveau waarbij de overheid bijvoorbeeld ongeacht het aantal huishoudens dat de afvalbelasting betaalt, hiervoor een bedrag aan vuilophaalbedrijf Selikor moet betalen.
'Voor eind deze maand moet duidelijkheid komen over wat wel en niet onder de collectieve sector wordt verstaan. Dan kan de rentelastnorm bepaald worden en weten wij om hoeveel geld het gaat. Vervolgens wordt de schuld tot 31 december 2005 vastgesteld en de wijze waarop deze is opgebouwd. Daarna wordt gekeken hoe Nederland deze overneemt', aldus de minister.
Het tweede knelpunt vormde het geïntegreerd middelenbeheer. Eenvoudig gezegd: een instelling die beslist aan wie het Land welke schulden op welk moment betaalt. Het voorstel van Nederland was een toezichtorgaan, maar het Land was het er niet mee eens. De Centrale Bank gaat de betalingen regelen en krijgt daartoe een kredietlijn zonder limiet van Nederland, aldus de minister.
Het derde punt betreft de richtlijnen voor corporate governance. Er moet een wet komen die regelt wie hierop het toezicht gaat houden. Het besluit hierover moet nog vallen.(bron Amigoe) |
